Gewoon zelfliefde

“Ik ken dit nummer maar het is nog nooit zo binnen gekomen.”, zegt hij tegen mij als de muziek stopt. Het is het eind van de sessie. Ik kijk hem aan en zie tranen. “Als ik tranen zie dan weet ik dat er een lijntje naar het hart is geopend en dan weet ik dat ik goed zit.”, hoor ik de stem van één van mijn docenten van Phoenix opleidingen in mijn hoofd zeggen. Het is een zinnetje dat vaak met mij meereist en dat ik op mijn beurt weer deel met mijn cliënten. Zo ook vandaag. Hij knikt, kijkt mij aan en zegt: “Ja, zo voelt het ook. Alsof ik dit voor de eerste keer in mijn leven voel.”

De sessie stond in het teken van zelfliefde. Naar jezelf kijken met een open hart. De veroordeling waarmee je jezelf verfoeit omhelzen. Wegrennen en jezelf verstoppen kan in het moment zelf soms voelen als een verlangen maar het is een angstreactie. Om er in te leren moet je door het proces van vallen en opstaan heen. Met zachte ogen naar jezelf kijken, eigen zelfverwijten omarmen en jezelf nog meer kansen geven om te vallen en weer op te staan.

Als ik zijn ogen ontmoet ben ik in gedachten bij een moment, niet zo heel lang geleden, waarin ik mezelf verfoeide en schaamde. Een moment waarin ik worstelde met het gevoel van wegvluchten en mijzelf permissie geven om te mogen blijven. Het werd een mengeling van allebei en voelde heel naakt. Alle nare en verwarrende emoties van dat moment stromen weer even door mijn lijf als ik hem aankijk en het gebruik als basis van deze ontmoeting om hem te leren in menselijkheid en compassie. Hem zo laat ervaren hoe het ons mensen ook kan verbinden als we ons tonen in onze worstelingen. Empathie voor anderen begint met compassie voor onszelf.

Die volgende dag ontving ik een berichtje van hem. Het eindigt met: “Ik vond het weer bijzonder gisteren.”

 

Iets zoekt kleur. Iets roept een vorm.

Iets dringt zich op als een raadsel. Iets laat zich

 niet ontleden, niet begrijpen, niet verleiden.

Iets is er dat meekomt met de liefde.

Zoiets als de illusie en ruimte, als hunker.

Naar geborgenheid die zich loskoppelt van de pijn.

Of zoiets als het verhaal van wie we zijn

dat we in onszelf ontdekken als we elkaar

onbevangen betreden, onbelemmerd aan elkaar geven,

ademloos wang aan wang verder gaan.

Claire vanden Abbeele


Nieuwe lockdown: Praktijk blijft open!

Met ingang van zondag 19 december 2021 geldt een nieuwe lockdown in Nederland. Met deze verzwaarde maatregelen hoopt de Nederlandse overheid meer zicht te krijgen op de verspreiding en ernst van de Omikron-variant, en de verspreiding te vertragen.

Locaties waar contactberoepen ten behoeve van zorg worden uitgeoefend mogen open blijven. Dat betekent dat ik als RBCZ - geregistreerde therapeut tijdens de lockdown mijn dienstverlening mag blijven uitvoeren en behandelingen kan voortzetten.

Uiteraard houd ik rekening met de geldende basismaatregelen en zijn er in mijn praktijk aanpassingen om een veilige omgeving aan mijn cliënten te bieden.


Werken aan kwaliteit!

Iedere vijf (5) jaar word ik als lid van mijn beroepsvereniging Vereniging van Integraal Therapeuten (VIT) gevisiteerd door een extern bureau op het voldoen aan kwaliteitseisen. Voor mij was het dit najaar tijd voor een visitatie. Twee dames bezochten mijn praktijk en bekeken of mijn dienstverlening aan de gestelde eisen voldeed. Daarbij keken ze naar het voldoen aan eisen vanuit wet en regelgeving zoals, bijvoorbeeld, een lidmaatschap t.b.v. een klachtenregeling, communicatie naar cliënten, de zorgverlening, de praktijkruimte, etc. Het zette voor mij weer even de puntjes op de i. Lekker!

Één van mijn voornemens aan het begin van 2021 was praktijksoftware m.b.t. digitale cliëntdossiers onderzoeken op gebruiksvriendelijkheid en gemak. Zo gezegd zo gedaan. Ik heb mij verdiept in de mogelijkheden, waarin ik steeds meer mijn wensen voor mijzelf, mijn cliënten en derden zoals andere zorgverleners duidelijk kreeg. Een goed beveiligd, gebruiksvriendelijk en efficiënt systeem waarmee ook beveiligd berichten kunnen worden verstuurd werden daarin voor mij de belangrijkste sturende factoren. Sinds een paar weken ben ik dan ook heel blij met mijn nieuwe praktijksoftware voor digitale cliëntdossiers. Trots op mijn investeringen!


Training 'Trauma, hechting, intimiteit en seksualiteit'

Afgelopen dagen heb ik deelgenomen aan een prachtige verdieping gegeven door Vasumati S. Hancock over trauma, hechting, intimiteit en seksualiteit bij het Aumm opleidingsinstituut. In een prachtige groep die zich meer en meer opende voor de meest gevoelige en kwetsbare thema's van vrouwen en mannen, voelde ik me enorm welkom geheten.

Ik voelde me geraakt in de kleine, rake, uiterst respectvolle manier waarop Vasumati Hancock werkte met dit thema en heb heel veel mogen leren over veilig, simpel, integrerend, liefdevol werken met seksueel trauma en de daaraan voor mannen en vrouwen verbonden thema’s.


Weer mooie reviews ontvangen!

Weer mooie reviews van tevreden cliënten mogen ontvangen. Zo fijn dat cliënten daar de moeite voor nemen. Want ook al merk ik dat de sessies hun werk doen, zie ik het aan mijn cliënten, hoor ik het van cliënten, meet ik de voortgang van het cliënttraject middels een meetinstrument; ik wil het ook graag overbrengen aan anderen. Zodat steeds meer mensen, bewust kunnen kiezen voor mijn aanbod. Daarom deel ik opnieuw ervaringen van twee - in dit geval - mannelijke cliënten op de vraag: Hoe zou je - vanuit jouw ervaringen - mijn therapiesessies omschrijven aan iemand anders?

---------------------------------------------------------------------------------------------------

  • warm, persoonlijk, interactief *

---------------------------------------------------------------------------------------------------

  • Professioneel, gericht op het probleem, pakt de oorzaak aan begripvol, duidelijk *

 

* met toestemming gepubliceerd.


VERVELLEN

Ben jij al wel eens van huid gewisseld?

Mijn moeder was 40 toen ik geboren werd. Het zorgde voor een relatief groot generatie verschil. Mijn ouders zijn opgegroeid met de armoede van de dertiger jaren crisis, invloed van strenge normen vanuit religie op het dagelijks leven, de angst (en eveneens armoede) uit tweede wereldoorlog en de watersnoodramp. Ik ben opgegroeid met de toenemende welvaart, ontzuiling en vrijheden van de jaren 70, 80, 90 en verder. Het heeft er voor gezorgd dat ik makkelijk in de omgang ben met ouderen maar ook vaak ouder geschat word dan ik ben. Ook bracht het me dat ik makkelijk met mensen mee kan reizen in zware thema’s en levensfasen met ook weer een andere kant: “He Ingrid, niet zo serieus!”

Het was een klus om de zwaarte los te laten. Hoe zeer ik hem ook ontvluchtte. Hij leek aan me vast te blijven zitten en ik leek er ergens ook niet zonder te kunnen. Ook aan die dingen waar we last van hebben, kunnen we gehecht zijn. Ik wist ook niet zo goed hoe ik dat moest doen: loslaten. Het leek om me heen te zitten zoals mijn huid om mij heen zit. En ik denk dat dat dan ook wel een voor mij passende metafoor is.

Het vervellen van de huid is voor sommige dieren een noodzakelijk proces om te kunnen groeien: het vel wordt op den duur te klein voor het dier. Vervellen vraagt dus om een proces. Ook het opbouwen van een nieuwe mentale huid kan je vergelijken met vervellen. Mentaal vervellen. Het is niet een knop die je om kan zetten of een kwestie van andere kleding aan doen, andere vrienden of werk zoeken. Er gaat een proces aan vooraf voordat 'de tijd rijp is' en het vervellen zelf is ook een proces.

Een nieuwe mentale huid gaat gepaard met rouw want je verliest namelijk ook iets. En ook al verlang je er naar om het los te laten ……je bent er ook aan gehecht. Zo ben ik hierin ook alle rouwfasen doorlopen:

Ontkenning: Nee joh, dan ken je mij niet goed, ik hou juist van een feestje!

Protesteren: Nou, dat valt toch wel mee. Ik ben toch niet altijd serieus!

Onderhandelen: Ik hoop toch dat je ziet dat ik ook heel vrolijk van aard, ben (vanuit boos, bang, bedroefd)

Verdriet: Mhhhhh, nu is het de zoveelste keer dat ik er op gewezen wordt. Ik geloof dat ik het begin te begrijpen. (terneergeslagen gevoel). In deze fase ging ik voelen hoe bang ik ook was om door de zwaarte bedolven te worden en konden er tranen gaan stromen.

Accepteren, vergeven: Ja, ik ben vaak serieus. Het mag soms wel wat minder zwaar. Vooral voor mijzelf. Ik zie nu hoe ik dat heb meegenomen uit mijn gezin van herkomst en ook wat ik daarin zelf heb te doen. Het is ok. Het heeft me ook veel gebracht. Nu ik het zie kan ik het anders gaan doen. Meer zoals goed is voor mij.

In een gedichtenbundel van Toon Hermans, die op dit moment op mijn nachtkastje ligt, las ik dit prachtige gedicht over de weg van rouw en het verwelkomen van het nieuwe. Ik zou het niet mooier kunnen verwoorden.

Keerpunt

 Tranen lopen langs mijn ruit

Huil maar hemel, huil maar uit

Hoor je hoe de storm opsteekt

Nu het hemelwater breekt

Zie je hoe de wolken varen

Die de nieuwe lente baren

Tranen lopen langs mijn ruit

Maar ik gooi de rooie loper uit

 

Toon Hermans

Uit: Van de schaduw en het licht


Ervaring individueel traject (III)

Intuïtieve behandeling/sessies die aansluiten bij wat je op dat moment nodig hebt, met per sessie een breed palet aan oefeningen/sessie onderdelen. Van systeemwerk waarbij je al voelend inzicht krijgt in de verhoudingen van relaties en eigen stukken tot creatieve therapie en fijne meditaties.


Ervaring individueel traject (II)

Prettig, oordeel-loos en mens en ziel samen brengen. Ik merkte aan mezelf dat ik erg warm verwelkomd werd door jou, ik voelde geen drempel om iets te bespreken en voelde de professionaliteit en kennis die je te bieden had. Dit zorgde bij mij voor een vertrouwde en positieve ervaring. Verder heb ik meerdere mensen al verteld over de therapie en dat het mogelijk iets voor hen is, omdat het mens en ziel dichter bij elkaar brengt in mijn optiek en dat er verder wordt gekeken dan het psychologische deel en de theorie daarbij.


Ervaring individueel traject (I)

Hoe zou jij - vanuit jouw ervaringen - mijn therapiesessies omschrijven aan iemand anders?

Fantastisch. Het brengt inzicht hoe belangrijk het is om je eigen lichaam te leren kennen én ernaar te luisteren.
Het geeft rust en bewustwording.
Het is een ontwikkeling en levensles die life-changing ( kan ) zijn.
Het brengt veel meer levenslust.
De sessies zijn telkens een verrassing wat er gaat gebeuren maar na elke sessie loop je uitgerust en met een frisse wind in je hoofd de deur uit!

Het taboe wat hangt rondom therapie moet je doorbreken. Ga het ervaren en laat het over je heen komen.


Ervaring relatietherapie

Hoe zou jij - vanuit jouw ervaringen - mijn therapiesessies omschrijven aan iemand anders?

De therapie sessies zijn voor mij als een positieve ervaring. Ik leer veel over mijzelf (en partner) op een fijne en rustige manier in een veilig voelende omgeving. Ja de sessies zetten je aan het denken, en die gedachtes en bewust wordingen zijn af en toe erg moeilijk, maar ik merk dat ik zowel bewust als onbewust verandering in mijn gedrag en leven aan breng waardoor ik telkens kleine trotse momentjes heb. En dat voelt erg fijn.